De schone natuur en de bossen en moerassen van het noorden bieden een uitstekende habitat voor eetbare planten. Dankzij het recht van vrije toegang tot de natuur kan iedereen in Finland het bos in gaan en zoveel bessen, paddenstoelen en wilde kruiden plukken als hij of zij wil. Zelfs in een slechter jaar kan elke Fin 100 kilo of twintig emmers bessen in de bossen vinden. Toch eet de gemiddelde Fin slechts 8 kilo bessen per jaar.
De jaarlijkse hoeveelheid bosbessen bedraagt ongeveer 500 miljoen kilo en naar schatting wordt slechts 3-10 % van alle bosbessen en rode bosbessen geplukt. Gelukkig wordt een deel hiervan bewaard en te koop aangeboden voor iedereen, ongeacht hun locatie. In Finland groeien ongeveer 50 verschillende wilde bessen, waarvan er 37 eetbaar zijn. Ongeveer twintig verschillende bessen zijn geschikt om te worden verzameld en voor voedingsdoeleinden te worden gebruikt. De bekendste hiervan zijn bosbessen, rode bosbessen, frambozen, bergbraambessen, veenbessen, duindoorn en zwarte kraaiheide.
Wilde bosbes (Vaccinium myrtillus)
Wilde bosbessen bevatten vitamine C en E en zijn een goede bron van voedingsvezels. Het blauwe vruchtvlees van wilde bosbessen zit vol met anthocyanine, wat zorgt voor de natuurlijke blauwe kleur, terwijl het vruchtvlees van hoogstammige bosbessen licht en bleek is. Anthocyanines zijn in water oplosbare flavonoïden die de cellen beschermen tegen vrije radicalen die in het lichaam worden gevormd.
Varik (Vaccinium vitis-idaea)
Lingonbessen groeien in lichte en droge heidebossen. Deze superbes bevat vitamine E en veel magnesium. Lingonbessen zijn een goede bron van voedingsvezels en bevatten polyfenolen zoals resveratrol en quercetine, waarvan de gezondheidsvoordelen momenteel uitgebreid worden onderzocht.
Veenbes (Vaccinium oxycoccos)
Veenbessen komen voor in voedselarme moerassen, moerassen en oevers in heel Finland. Ze bevatten veel vitamine C (14 mg/100 g). Veenbessen smaken fris maar bitter en zijn een goede bron van antioxidanten en voedingsvezels. Veenbessen bevatten ook een kleine hoeveelheid jodium, dat essentieel is voor de normale werking van de schildklier.
Aardbei (Fragaria × ananassa)
Aardbeien bevatten veel flavonoïden, zoals ellagitannines, die in het lichaam als antioxidanten fungeren. Aardbeien bevatten 60 mg/100 g vitamine C, wat meer is dan in een sinaasappel, en evenveel voedingsvezels als wortelen. Het vezelgehalte van aardbeien bedraagt 2,4 % van het natte gewicht.
Lakeboom (Rubus chamaemorus)
Cloudberry is een overblijvend gras dat in moerassen groeit. Cloudberry heeft twee bladeren en één bloem en de vrucht is rijk aan vitamine C. Slechts 75 gram van deze gouden bessen is voldoende om de aanbevolen dagelijkse hoeveelheid te overschrijden. Cloudberry bevat ook meer vitamine E en ellagitannine dan veel andere vruchten en granen. Met 6,3 g/100 g voedingsvezels is het de rijkste van alle wilde bessen aan voedingsvezels.
Duindoorn (Hippophaë rhamnoides)
Duindoorn is rijk aan vitamine C en E, voedingsvezels en nuttige vetzuren. Minder dan een deciliter duindoorn bevat evenveel vitamine C als een middelgrote sinaasappel, aangezien 100 g duindoorn zelfs 165 mg vitamine C bevat. De olie in het vruchtvlees en de zaden bevat voornamelijk enkelvoudig en meervoudig onverzadigde vetzuren (omega-3, -6, -7 en -9) en maakt 4-7 % van het gewicht van duindoorn uit.
Framboos (Rubus idaeus)
Frambozen bevatten vitamine C, vitamine E en foliumzuur. Twee deciliter frambozen bevatten evenveel vitamine C als één mandarijn. Frambozen zijn ook een goede bron van voedingsvezels en polyfenolen, die als antioxidant werken.
Zwarte bes (Ribes nigrum)
De bessen, zaadolie en bladeren van zwarte bessen zijn rijk aan vitamine C, E en A. Zwarte bessen bevatten meer vitamine C dan sinaasappels. De olie van zwarte bessen bevat ook veel goede vetzuren, zoals stearidonzuur (SDA) en gamma-linoleenzuur (GLA).
Ontdek onze bessenproducten en kies je favoriet!