Spruiten van sparren zijn rijk aan antioxidanten en vitamine C.
De eetbare sparrenknoppen zijn echte vitamine- en antioxidantbommetjes. Sparrenknoppen bevatten veel vitamine C, ongeveer 48 mg/100 g. Sparrenknoppen werden eeuwenlang gegeten om scheurbuik te voorkomen. Sparrenknoppen zijn ook krachtige antioxidanten, omdat ze veel flavonoïden bevatten. Ze bevatten ook calcium, magnesium, carotenoïden en kalium.
Frisse bosaroma voor zoete en hartige gerechten
Spruiten van sparren worden voor allerlei medicinale doeleinden gebruikt. De etherische olie van sparren staat bekend om zijn ontstekingsremmende eigenschappen. Daarom worden spruiten van sparren bijvoorbeeld gebruikt voor stoominhalatie om griepverschijnselen te verlichten.
Tegenwoordig worden spruiten van sparren gebruikt voor zoete en hartige gerechten. Spruiten van sparren hebben een licht citroenachtig aroma dat goed past bij salades en gerechten met vis of kip. Spruiten van sparren passen ook goed in desserts, zoals cheesecakes. Verse sparrenkiemen kunnen ook worden ingevroren voor later gebruik. Thee gemaakt van sparrenkiemen en op smaak gebracht met honing is goed tegen hoest.
Bij Arctic Pure vindt u bijvoorbeeld deze producten met sparrenkiemen:
- sparrenknop poeder
- sparrenthee
- kruidenmixen
- siroop
- marmelade
- sportgel
- snackbar
Een kleine waarschuwing: als u astma of kinkhoest heeft, kunt u beter geen sparrenknopjes proberen, omdat sparren allergische symptomen kunnen veroorzaken.
Verzamelen van sparrenknoppen
De beste tijd om sparrenknoppen te plukken is in de vroege zomer, van mei tot juni. Sparrenknoppen zijn klaar om geplukt te worden als ze nog lichtgroen van kleur zijn en een zachte en soepele textuur hebben. Naarmate de zomer vordert, worden de sparrenknoppen donkerder en harder, wat betekent dat ze het beste aan de bomen kunnen blijven zitten.
Hoewel sparrenknoppen de laatste jaren snel aan populariteit hebben gewonnen, kan niet iedereen sparrenknoppen plukken – althans niet in Finland. Om sparrenknopjes te mogen plukken is toestemming van de grondeigenaar vereist, omdat dit in tegenstelling tot het plukken van bessen of paddenstoelen niet onder het recht van vrije toegang valt.