Begin met de vorm: poeder, reep of maaltijdvervangend product
Eiwitpoeders en -repen bieden een oplossing voor verschillende praktische problemen. Een poeder kan worden gemengd in een drankje of een maaltijd, waardoor de portiegrootte vaak kan worden aangepast. Een reep is gemakkelijk mee te nemen en direct klaar voor consumptie, maar de textuur, het suikergehalte, de zoetstoffen, het vetgehalte en de totale energiewaarde kunnen aanzienlijk verschillen van die van een eenvoudig poeder. Maaltijdvervangende shakes kunnen naast eiwitten ook koolhydraten, vetten, vezels, vitamines of mineralen bevatten.
Kies het formaat op basis van wanneer en hoe je het denkt te gaan gebruiken. Een product dat handig is voor onderweg, is misschien niet het product dat je bij het ontbijt verkiest, en een poeder met een korte ingrediëntenlijst kan meer voorbereiding vergen dan een kant-en-klare reep.
Vergelijk eiwitbronnen uit wei, planten en rundvlees
Wei is een uit melk afkomstig eiwit, dus bij het controleren van het etiket is het belangrijk om te letten op melkallergie en lactoseintolerantie. Plantaardige eiwitpoeders kunnen uit één bron of uit een mix van bronnen bestaan; de ingrediënten, smaak en textuur variëren, en een gevarieerd voedingspatroon blijft belangrijk. Rundvleeseiwit is een dierlijk alternatief met een eigen smaak, samenstelling en voedingsaspecten.
Geen enkele bron is automatisch voor iedereen de beste keuze. Houd rekening met voedingsvoorkeuren, allergenen, smaak, textuur, de ingrediëntenlijst en de hoeveelheid eiwit in de aanbevolen portie. Controleer bij plantaardige producten of het poeder uit één enkele bron of uit een mengsel bestaat. Vergelijk bij gearomatiseerde producten niet alleen het vermelde eiwitgehalte, maar ook de zoetstoffen en andere toevoegingen.
Waar moet je op letten op het etiket van een eiwitproduct?
Op EU-voedseletiketten wordt het eiwitgehalte doorgaans vermeld per 100 gram of 100 milliliter, en soms ook per portie. Vergelijk zowel de portiegrootte als de hoeveelheid eiwit die deze portie bevat. Om de wettelijk vastgelegde claim ‘eiwitbron’ te mogen gebruiken, moet ten minste 12% van de energetische waarde van het voedingsmiddel afkomstig zijn van eiwitten, terwijl voor de claim ‘eiwitrijk’ ten minste 20% vereist is.
Een nuttige controle van de etiketten omvat:
- Eiwit per portie: vergelijk realistische porties in plaats van alleen de grootte van de schep.
- Energie en suikers: dit is met name van belang bij het vergelijken van repen, poeders en maaltijdvervangende producten.
- Allergenen: melk, soja, noten en andere ingrediënten kunnen aanwezig zijn.
- Zoetstoffen en smaakstoffen: deze kunnen de smaak en de persoonlijke voorkeur beïnvloeden.
- Toegevoegde ingrediënten, zoals collageen, creatine, vitamines, mineralen of plantaardige ingrediënten, kunnen het doel van de formule veranderen.
Waar collageen een rol speelt
Collageen is een eiwit, maar het heeft een ander aminozuurprofiel dan wei, rundvlees of veel gemengde plantaardige eiwitten. Het moet daarom worden vergeleken op basis van het aangegeven doel en de volledige samenstelling, in plaats van automatisch als uitwisselbaar met een conventioneel eiwitpoeder te worden beschouwd.
Sommige repen en poeders combineren collageen met andere eiwitbronnen. Lees de ingrediëntenlijst en de voedingswaardetabel om te begrijpen wat het vermelde eiwitgehalte precies inhoudt. Ga er niet zomaar vanuit dat elk product met ‘eiwit’ in de naam dezelfde voedingswaarde heeft.
Veelgestelde vragen
Wat is beter: wei- of plantaardige eiwitten?
Geen van beide is per definitie beter. De praktische keuze hangt af van voedingsvoorkeuren, allergenen, smaak, textuur, de ingrediëntenlijst en de hoeveelheid eiwit per portie.
Zijn proteïnerepen hetzelfde als proteïnepoeder?
Nee. Repen zijn kant-en-klaar en bevatten vaak meer ingrediënten, terwijl poeders moeten worden bereid en kunnen verschillen wat betreft de flexibiliteit bij het serveren, de energetische waarde en de toegevoegde stoffen.
Is collageen hetzelfde als gewoon eiwitpoeder?
Nee. Collageen is weliswaar een eiwit, maar het aminozuurprofiel ervan wijkt af; men mag er dus niet van uitgaan dat het onderling uitwisselbaar is met wei, rundvlees of een uitgebalanceerd plantaardig mengsel.
Wat betekent „eiwitrijk“?
Volgens de EU-regels mag deze claim worden gebruikt wanneer ten minste 20% van de energetische waarde van het levensmiddel afkomstig is van eiwitten.